تبلیغات
متن‌هایی برای گذار نظری - به سوی نرخ مشارکت اقتصادی برابر

شرایط کارِ زنان را می‌توان شاخصی از وضعیتِ کلیِ کار و اشتغال در جامعه‌ای مشخص دانست. چه از این نظر که کیفیت این کار چگونه است و چه از این نظر که چه تعداد از زنان دارای مشارکتِ اقتصادی هستند، کارِ زنان نه تنها وضعیتِ نیمی از جمعیت فعال را آشکار می‌کند بلکه از وضعیتِ کلی کار و مناسباتِ حاکم بر آن خبر می‌دهد. آمارهای کلی از وضعیت اشتغال بدون توجه به جزئیاتِ جنسیتی مانند نرخ مشارکت اجتماعی، اشتغال و میزان بیکاری زنان عملاً تصویری نارسا ارائه می‌دهد. اینکه در این یا آن استان نرخ بیکاری فلان مقدار است، اگر با آماری درباره نرخ مشارکت اقتصادی مردان و زنان همراه نشود، به این پندار نادرست دامن می‌زند که گویا بیکاری را می‌توان با همین سطح از مشارکت اقتصادی مردان و زنان می‌توان کاهش داد. نکته این است که چه بسا با توجه به نرخ مشارکت اقتصادی دو جنس در استانی خاص و مثلاً با بالابردن نرخ مشارکت پایین این یا آن جنس بتوان نرخ کلی بیکاری را پایین آورد. خلاصه اینکه شاید راه حل در جایی نهفته باشد که به آن کمتر توجه می‌شود.

بر پایه‌ی آماری که معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری درباره وضعیت زنان در استان همدان منتشر کرده است، هر چند نرخ مشارکت اقتصادی زنان به‌طور کلی در دوره‌ی 1375 تا 1390 افزایش یافته است اما در دوره‌ی 1385 تا 1390 افتی شدید را از سر گذرانده است. این نرخ از 4/9 درصد در 1385 به 8/8 درصد در 1390 کاهش یافته است که هشداردهنده است و می‌تواند آغاز افتِ پایدار مشارکت اقتصادی زنان باشد.  نکته دیگر اینکه نرخ مشارکت اقتصادی زنان همواره فاصله بسیار زیاد خود را از نرخ مشارکت اقتصادی مردان حفظ کرده است؛ اولی همواره نزدیک به یک‌دهم دومی است. این موضوع نشان از وضعیت وخیم حضور اقتصادی زنان دارد.

اهمیت نرخ مشارکت اقتصادی در این است که نشان می‌دهد تا چه اندازه بخش‌های گوناگون جمعیت درگیر فعالیت اقتصادی هستند. معنی این‌که نیمی از جمعیت مشارکتی تا این اندازه ناچیز در فعالیت اقتصادی کلی استان دارند، این است که نیروهای اقتصادی فعال و مسئولان استان نتوانسته اند از توان و فکرِ آنان بهره‌مند شوند. این معنای دیگری ندارد جز این‌که در استان با اتلاف گسترده انرژی و قدرتِ جمعیت روبه‌رو هستیم.

عوامل بسیاری در ایجاد چنین نرخ مشارکت اقتصادی پایینی نقش دارند که پدیدآمدن‌شان مربوط به امروز و دیروز نیست و رفع‌شان نیز کار و برنامه‌ریزی بلندمدت و فعالانه می‌خواهد. اما نکته مشخص و روشن تا این‌جا این است که تا لحظه‌ای که نتوان از توان و فکرِ دو جنس بهره برد یا به عبارت دیگر، نرخ مشارکت اقتصادی زنان را تا حد مردان بالا آورد، نمی‌توان امید داشت که اقتصاد استان بتواند با حداکثر توان خود به پیش رود.

 


برچسب ها: نرخ مشارکت ، جنسیت ، نابرابری جنسیتی ، کار ، مشارکت اقتصادی ،

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر