تبلیغات
متن‌هایی برای گذار نظری - گردوخاک امان خوزستان را بریده است

نه بارِ گلوگیر گردوخاک و نفس‌تنگی از دوش خوزستان برداشته می‌شود، نه گفته می‌شود که چه چیزی باعث سرفه‌های بی‌امان شهرهای استان و مردمان شده است. اهواز، خرمشهر، شادگان، امیدیه و هر جای دیگر که سر بگردانی، دهان و چشم از خاک پر می‌شود.

بیشتر از یک دهه است که گردوغبار و ریزگرد، بختک استان سبز خوزستان شده است. پیشتر می‌گفتند این غبار از شن‌زارهای جنوبی عراق و شمال کویت بر می‌خیزد و این‌جا می‌نشیند. اول، گردوغبار می‌آمد، یک روز می‌ماند و بعد می‌رفت اما در چند سال گذشته نه تنها مهمان ناخوانده و ماندگار خوزستان شد بلکه با خودش بیماری تنفسی و آلودگی را هم آورد.

سال قبل اوضاع بدتر از هر زمان دیگری بود. گردوغبار و بیماری‌های تنفسی، امانِ بخش‌های غربی خوزستان را برید. باز هم مثل سال‌های پیش از آن، هر مسئولی چیزی می‌گفت اما از میان حرف‌های آن‌ها نمی‌شد فهمید چه اتفاقی افتاده است؛ هزارویک گمانه‌زنی بی‌فایده و نادقیق دیگر.

امسال هم همان آش و همان کاسه است البته با یک اتفاق جدید؛ حالا باران هم خوزستانی‌ها را به بیمارستان می‌کشاند. پیش‌تر گردوغبار را نرمه‌باران شبانگاهی فرو می‌نشاند، امروز، اما، آمدنِ باران قوز بالای قوز است. «هاشم بالدی» مدیرکل مدیریت بحران خوزستان دیروز در گفت‌وگو با ایسنا گفت که پس از باران «در کل استان کمتر از 100 نفر با علائم تنگی‌نفس به بیمارستان‌ها مراجعه کرده اند».

وقتی میزان آلودگی و غلظت ریزگردها در هوای استان بیش از 70 برابر حد استاندارد برای تنفس آدمی باشد، نمی‌توان این پرسشِ سمج را از خود دور کرد که چرا چنین شده است؟ پرسشی که تا امروز پاسخی درست نداشته است.

اگر داستان‌ِ رابطه تنگی‌نفس مردم و گرده‌افشانی گیاهی اسراییلی را کنار بگذاریم، بهتر می‌توان در تصویری بزرگ‌تر، زمینه‌ها و علل گردوغبار هرروزه و بیماری‌های تنفسی را کاوید. بی‌شک در دهه اخیر، خوزستان با دگرگونی‌های اقلیمی ویرانگری روبه‌رو شده است. کم‌آب‌شدن کارون و آلودگی فزاینده آن، عملاً زندگی گیاهان نگهدارنده‌ خاک را در دشت‌های جنوبی خوزستان ناممکن کرده است. تخریب گسترده تپه‌های ماسه‌ای پیرامون شهرها (مانند امیدیه و اهواز)  ـ چه به قصد کشاورزی چه برای تهیه مصالح ساخت‌وساز ـ و خشکی گسترده هورالعظیم به دلیل کم‌آبی که خود ناشی از استفاده بی‌رویه آب در کشاورزی سنتی و ناکارآمد و سدسازی بی‌رویه است، از زمینه‌های محلی گردوغبار گسترده هستند. اما صرفا زمینه‌های محلی علت وضع کنونی نیستند و باید مسائل زیست‌محیطی منطقه خاورمیانه را نیز لحاظ کرد.

به هر حال برای پایان‌دادن به این روند فرساینده و ویرانگر ـ چه از نظر  انسانی، چه از نظر زیست‌محیطی ـ نخست باید زمینه‌های ظهور این پدیده‌ها را کاوید و سپس با مشارکت مستقیم شهروندان خوزستانی و چانه‌زنی منطقه‌ای دست به برنامه‌ریزی گسترده برای رفع آن زد.

 


برچسب ها: گرد و خاک ، خوزستان ، زیست‌محیطی ، تغییر اقلیم ،

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر